พระสมเด็จหลวงปู่นาค วัดระฆัง พิมพ์หูประบ่า ปี 2495 เนื้อผง กทม. พร้อมบัตรรับรองเวปดีดี-พระ a70

พระสมเด็จ หลวงปู่นาค วัดระฆัง พิมพ์หูปะบ่า (ใหญ่) ปี 2495 เป็นหนึ่งในพระพิมพ์มาตรฐานที่ "นิยมที่สุด" และมีมูลค่าการสะสมสูงเป็นอันดับต้นๆ ของหลวงปู่นาคครับ เนื่องจากพุทธลักษณะที่ถอดแบบความสง่างามมาจากพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ยุคสมเด็จโต

นี่คือบทวิเคราะห์จุดสำคัญสำหรับการพิจารณาพระพิมพ์นี้ครับ:

1. ลักษณะพุทธศิลป์ (เอกลักษณ์พิมพ์หูปะบ่า)

• พระกรรณ (หู): เป็นจุดตายของพิมพ์นี้ เส้นพระกรรณจะเรียวยาวพุ่งลงมาจดไหล่ (ปะบ่า) ทั้งสองข้างอย่างชัดเจนและอ่อนช้อย

• พระพักตร์ (หน้า): มีลักษณะกลมรีคล้ายผลมะตูม หรือรูปไข่ นูนเด่นอิ่มเอิบ

• เส้นซุ้ม: เส้นครอบแก้วจะมีความล่ำสัน หนา และลึกกว่าพิมพ์ทั่วไป

• ฐาน: ฐานทั้ง 3 ชั้นคมชัดมาก โดยเฉพาะฐานชั้นล่างสุดจะดูเป็นแท่งสี่เหลี่ยมมั่นคง

2. เนื้อหาและมวลสาร (จุดจ่ายเงิน)

• ส่วนผสมผงเก่า: ปี 2495 เป็นยุคที่หลวงปู่นาคมีผงเก่าสมเด็จวัดระฆังที่แตกหักสะสมไว้มากที่สุด เนื้อพระจึงมี "ความจัด" ใกล้เคียงพระยุคโบราณ

• เนื้อพระ: จะมีความ "หนึบนุ่ม" สีขาวอมเหลืองหรือสีงาช้าง ส่องดูจะพบเม็ดมวลสารเก่า (ชิ้นสมเด็จโต) เป็นเม็ดขาวขุ่น หรือจุดสีน้ำตาลแดงกระจายตัวอยู่

• ธรรมชาติความเก่า: พระอายุ 70 กว่าปี เนื้อปูนเปลือกหอยต้องแห้งสนิท มีรอยราน รอยย่น หรือรอย "ตีนกา" ตามธรรมชาติ ไม่ควรดูเรียบตึงหรือมีกลิ่นปูนใหม่

3. จุดสังเกตเพิ่มเติม

• การตัดขอบ: มักจะตัดขอบได้สัดส่วนพอดี และมีความหนาพอสมควร ขอบข้างอาจเห็นรอยครูดของมวลสาร

• ด้านหลัง: ส่วนใหญ่นิยม "หลังเรียบ" แต่หากพบแบบ "หลังยันต์" (ยันต์เมาะ หรือ ยันต์พุทโธ) จะหายากและเป็นที่ต้องการมากในกลุ่มนักสะสม