มังกรทองมาแว้วววว

พระขุนแผนหลวงพ่อกวย

พิมพ์ขี่โหงพราย เนื้อดิน

ปี 2500 - ปี 2515

วัดโฆสิตาราม

จ.ชัยนาท

ประวัติหลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร วัดโฆสิตาราม จังหวัดชัยนาท พระเถราจารย์ชื่อดัง ผู้ทรงอภิญญาจิตแก่กล้า

“ หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร “
พระเถราจารย์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ทรงอภิญญาจิตแก่กล้า
หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร เดิมชื่อ กวย ปั้นสน เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ 2448 ปีมะเส็ง ณ หมู่บ้านบ้านแค หมู่ 9 ต.บางขุด อ.สรรคบุรี จ.ชัยนาท เป็นบุตรของนาย ตุ้ย ปั้นสน บ้านเดิมอยู่วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง มารดาชื่อ นางต่วน เดชมา เป็นคนบ้านแค ท่านทั้งสองมีบุตรและธิดาด้วยกัน 5 คน

คนที่ 1 นายตุ๊ ปั้นสน คนที่ 2 นายคาด ปั้นสน คนที่ 3 นายชื้น ปั้นสน คนที่ 4 นางนาค ปั้นสน คนที่ 5 หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร เด็กชาย กวย ปั้นสน เป็นบุตรคนสุดท้องของบิดามารดา เมื่อโตขื้นบิดามารดาจึงได้นำมาฝากไว้กับ หลวงปู่ขวด วัดบ้านแค เพื่อเรียนหนังสือในสมัยนั้นบ้านเมืองยังเป็นป่าเป็นดง จะหาโรงเรียนเรียนก็ยาก เพราะห่างไกลความเจริญ

หลวงปู่ขวดได้รับไว้เป็นศิษย์ ได้สอนหนังสือ ก.กา สระ ตัวสกด การันต์ แล้วเรียน บวก,ลบ,คูณ,หาร จนคล่อง เด็กชาย กวย ยังได้อ่านหนังสือธรรมบท บทสวดต่างๆของพระ เด็กชาย กวย ก็ท่องได้ทั้งๆที่อายุเพียง 6~7 ขวบ เท่านั้น หลวงปู่ขวดจึงให้เด็กชาย กวย เรียนหนังสือขอม เรียนสูตร , สน นาม อีกมากมายเด็กชาย กวยก็เรียนได้ จำได้ หลวงปู่ขวดได้ทุ่มสติปัญญาในการสอนเด็กชาย กวย จนเต็มกำลัง เพราะรู้ในชะตาของเด็กชาย กวย ว่าในวันข้างหน้าอาจได้บวชในพระศาสนา จะได้เป็นใหญ่เป็นโต ทั้งๆที่หลวงปู่ขวดชราภาพมากแล้ว

ต่อมาหลวงปู่ขวดก็มรณภาพ บิดามารดาจึงได้นำเด็กชาย กวย มาเรียนหนังสือขอมต่อกับ อาจารย์ดำ วัดหัวเด่น ชึ่งใกล้ๆกับวัดบ้านแค เมื่อเรียนหนังสือขอมจนแตกฉานแล้ว บิดามารดาจึงได้พาเด็กชาย กวย มาเรียนวัดพร้าว ต. โพธิ์งาม อ.สรรคบุรี จ.ชัยนาท โดยพักที่ วัดพร้าว โดยเรียนอยู่ชั้น ป.1 ที่วัดพร้าวนี้มีเด็กวัดมากมาย อาหารการกินก็ไม่สะดวก เพื่อนเด็กวัดรุ่นพี่ก็รังแก บิดามารดาจึงได้ย้ายโรงเรียนให้มาเรียนที่โรงเรียนวัดโพธิ์งาม ต. ดอนกำ อ.สรรคบุรี โดยเดินทางไปเรียน เพราะไม่ไกลนัก ได้สอบไล่ชั้น ป.1 และเรียนต่อชั้นป.2 แต่ไม่ได้สอบเพราะเป็นไข้เสียก่อน ในการเรียนทั้งชั้นป.1และป.2 เด็กชาย กวย แทบจะไม่ได้ความรู้อะไรเพิ่มเติมเลย เพราะเด็กชาย กวย ได้เรียนมากับหลวงปู่ขวดและอาจารย์ดำมาแล้ว แถมยังมีความรู้มากกว่าเด็กรุ่นเดียวกันมากนัก ภาษาขอมก็เขียนได้ อ่านได้แตกฉาน เด็กชาย กวย จึงเบื่อที่จะเรียนในโรงเรียนอีก จึงได้ช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพทำไร่ไถนา ระหว่างที่นาย กวย ทำไร่ไถนานี้ นาย กวย คิดถึงแต่หลวงปู่ขวด คิดถึงแต่วัด การทำไร่ทำนา หาไป ใช้ไป ไม่มีแก่นสาร หาประโยชน์อะไรไม่ได้