เหรียญรุ่นแรก หลวงปู่เจียม อติสโย วัดอินทราสุการาม ปี 2518 เนื้อทองแดง + บัตรดีดี

การสร้างวัตถุมงคล หลวงปู่เจียมได้สร้างวัตถุมงคลครั้งแรกเป็น "ตะกรุดโทน" ลักษณะม้วนแผ่นทอง สอดสายยางร้อยกับสายร่ม ปรากฏว่าผู้ที่มีวัตถุมงคล หลวงปู่เจียม ไว้ในครอบครอง จะมีปาฏิหาริย์นานนับปการ ทำให้ผู้คนแห่เหินไปทำบุญอย่างเนืองแน่น โดยมีประชาชนบางส่วน นิยมนำยานพาหนะส่วนตัว ตลอดทั้งรถยนต์ทั่วไป ผูกห้อยตะกรุดหลวงปู่ เพื่อความเป็นสิริมงคล และแคล้วคลาดปลอดภัย ในขณะเดียวกันแต่ละวันก็จะมีประชาชนทั่วทุกสารทิศไปให้ หลวงปู่เจียม เสริมสิริมงคล ด้วยการอาบน้ำมนต์ นอกจากนี้ยังมีทหาร และตำรวจได้ไปกราบนมัสการหลวงปู่ ขอให้เขียนตะกรุดโทนให้ ลงเหล็กจารแผ่นทองกับมือของท่าน เพื่อสวมใส่เป็นขวัญกำลังใจในการออกไปรับใช้ชาติตามพื้นที่แนวชายแดน จนได้รับกล่าวขานเลื่องระบือไกล ด้วยพุทธคุณเมตตามหานิยม และแคล้วคลาดภยันอันตรายทั้งปวง

สมณศักดิ์ที่ได้รับ

พุทธศักราช 2527 หลวงปู่เจียม ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร ในราชทินนาม "พระครูอุดมวรเวท"

เมื่อย่างเข้าสู่วัยชรา หลวงปู่เจียม เริ่มมีอาการ เหน็ดเหนื่อยสายตาพร่ามัว ประสาทหูฟังไม่ค่อยชัด คณะศิษยานุศิษย์ได้นำตัวเข้ารักษาอาการของ หลวงปู่ ที่โรงพยาบาลเป็นประจำ ครั้นเมื่อออกจากโรงพยาบาล หลวงปู่เจียม ยังต้องมีกิจนิมนต์จากชาวบ้านที่เลื่อมใสศรัทธา เพื่อคอยปัดเป่าทุกข์ บำรุงสุขไม่เว้นแต่ละวัน บางครั้งต้องไปเป่ากระหม่อมให้ลูกศิษย์สม่ำเสมอ

กระทั่งเมื่อเวลา 16.59 น. ของวันศุกร์ที่ 1 เดือน กันยายน พุทธศักราช 2549 คณะศิษย์ วัดอินทราสุการาม ได้ตีระฆังรัวกรองเป็นชุด เพื่อแจ้งเหตุว่าบัดนี้ชาวเมืองสุรินทร์ ได้สูญเสียปูชนียสงฆ์รูปสำคัญ คือ หลวงปู่เจียม อติสโย ได้ละสังขารอย่างสงบด้วยโรคไตวาย ภายในกุฏิ วัดอินทราสุการาม หลังจากรักษาอาการอาพาธโรคไตวายมาเป็นเวลานาน ประกอบด้วยวัยที่ชราภาพมาก สิริอายุ "96" ปี พรรษา 47 พรรษาท่ามกลางความเศร้าโศกของศิษยานุศิษย์ และชาวบ้านยิ่งนัก

คณะสงฆ์ และคณะศิษยานุศิษย์ รวมถึงชาวบ้าน ได้นำสรีระร่าง หลวงปู่เจียม อติสโย บรรจุไว้ในโลงแก้ว ตั้งไว้ ศาลาชั่วคราว ณ วัดอินทราสุการาม เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้รำลึกถึงคุณงามความดี ของหลวงปู่

เมื่อก่อนนั้น หลวงปู่เจียมท่าน อยากได้สถานที่ปราสาทหมื่นชัย (โคกปราสาท) เป็นสถานที่สร้างวัด แต่มีเหตุติดขัดทำให้สร้างวัดไม่ได้ หลวงปู่ เคยกล่าวไว้ว่า "ดินแดนวัดอินทราสุการาม มีบุญยิ่งนักสามารถสร้างเป็นวัดได้" จึงได้มี "วัดอินทราสุการาม" ขึ้นนับแต่นั้นมาจนปัจจุบันนี้